तुझ्या माझ्या संसाराला आणखी काय हवं भाग - 95
अनघा ऑफिसला पोहोचली…
आज मोनिका आधीच आली होती… आणि खूप खुश दिसत होती…
अनघाला ते पाहून छान वाटलं…
“गुड मॉर्निंग…” अनघा म्हणाली…
“गुड मॉर्निंग…” मोनिका हसत म्हणाली…
अनघा तिच्या केबिनमध्ये निघून गेली…
मोनिका मात्र पूर्ण लक्ष देऊन काम करत होती…
“आज लवकर काम संपवायला हवं… संध्याकाळी रोनकसोबत शॉपिंगला जायचं आहे…”
ती मनातच हसली…
---
तिकडे…
अनिकेत ऑफिसमध्ये गेला होता…
तो त्यांच्या सरांसोबत लोनबद्दल बोलत होता…
त्याचं काम चांगलं असल्यामुळे… सरांनी लगेच होकार दिला…
अनिकेतला जास्त लोन नको होतं… पण जेवढं हवं होतं ते मिळालं…
तो खुश झाला…
तो जागेवर येऊन काम करू लागला…
त्याने अनघाला मेसेज केला
“मला लोन मिळत आहे…”
“मला लोन मिळत आहे…”
अनघाने लगेच रिप्लाय केला
“मी पण रोनकसोबत बोलते…”
“मी पण रोनकसोबत बोलते…”
“ओके…” अनिकेतने पाठवलं…
---
अनघा रोनकच्या केबिनकडे गेली…
नॉक करून आत गेली…
“रोनक, मला थोडं बोलायचं होतं…”
“आधी बस… मग आरामात बोल…” रोनक म्हणाला.
“मला लोनबद्दल बोलायचं आहे…” अनघा म्हणाली.
“अगं, लोन कशाला…? मी देतो पैसे…” रोनक सहज म्हणाला.
“नको… मला लोनच हवं आहे… आणि हे आपल्या मध्येच ठेव… मोनिकाला सांगू नको…”
रोनक थोडा हसला…
“तू माझ्याकडून पैसे घे… हळूहळू देऊन टाक… मी काही घाई करणार नाही… आणि मोनिकालाही काही सांगणार नाही… पण लोनचं म्हणशील तर मी लगेच मोनिका सांगून देईल …” तो म्हणाला.
अनघा थोडी शांत झाली…
आता तिच्याकडे पर्याय नव्हता…
“ठीक आहे…” ती म्हणाली.
---
“नवीन घरात कधी जाताय?” रोनकने विचारलं.
“गुढीपाडव्याच्या दिवशी…” अनघा म्हणाली.
“छान आहे… पॅकिंग सुरू केली का?” रोनक म्हणाला.
“थोडी केली… अजून करायची आहे… आणि आज अनिकेत घर साफ करून घेणार आहे…” अनघा म्हणाली
“खूप चांगलं…” रोनक म्हणाला.
थोडा वेळ दोघे बोलले…
अनघा परत तिच्या केबिनमध्ये गेली…
तिने अनिकेतला कॉल केला…
रोनक जे बोलला ते सांगितले.
रोनक जे बोलला ते सांगितले.
“घर साफ करायला माणसं लावली का?” अनघा म्हणाली
“आता बाबांना कॉल करतो…”
“ठीक आहे… संध्याकाळी बोलू…” अनिकेत म्हणाला
कॉल कट झाला…
“ठीक आहे… संध्याकाळी बोलू…” अनिकेत म्हणाला
कॉल कट झाला…
---
अनिकेतने लगेच अशोकला कॉल केला…
सगळं सांगितलं…
“तू काही काळजी करू नको… मी संजयकडून चावी घेतो… आणि घर साफ करून घेतो…” अशोक म्हणाले.
“ठीक आहे बाबा… मी कामात आहे… संध्याकाळी घरी येतो…” अनिकेत म्हणाला
“चालेल…” अशोक म्हणाले
कॉल कट झाला…
---
अशोक संजयकडे गेले आणि नवीन घराबद्दल सगळी माहिती त्यांना सांगितली. संजयने लगेच चावी दिली आणि “मी पण येतो तुझ्यासोबत,” असं म्हणत ते दोघे नवीन घरी गेले. अशोकने आधीच दोन माणसं बोलावली होती, त्यामुळे लगेच साफसफाई सुरू झाली. बराच दिवस बंद असलेलं घर हळूहळू स्वच्छ, उजळ आणि राहण्यासारखं दिसू लागलं. सगळं काम आटोपल्यावर अशोक समाधानाने घरी निघून गेले आणि संजयही त्यांच्या घरी परतले.
तिकडे रोनक आणि मोनिका दोघे शॉपिंगला गेले होते. दोघेही खूप आनंदात होते, कधी कपडे बघत, कधी एकमेकांवर मस्करी करत, त्यांच्या गप्पा आणि हशा थांबत नव्हता. त्यांच्या नात्यातला तो गोडपणा अजून वाढत होता.
दरम्यान, अनघा घरी आली. फ्रेश झाल्यावर तिने काल भरलेल्या बॅग नीट लावल्या आणि पुन्हा कपाट उघडून अजून काही सामान पॅक करायला सुरुवात केली. थोडं थोडं करून सगळं आवरत होती, कारण नवीन घरात जाण्याची तयारी आता खरंच सुरू झाली होती. घरात शांतता होती, पण त्या शांततेत एक गोड उत्सुकता आणि नवीन सुरुवातीची चाहूल होती.
अनिकेत त्यांच्या घरी गेला. ललिताने त्याला पाणी आणि चहा आणून दिला. अनिकेतनेही शांतपणे चहा घेतला.
“बाबा, रोनकच्या बाबांसोबत बोलणं झालं का? आणि मोनिका शॉपिंगला गेली का?” अनिकेतने विचारलं.
“हो, ती शॉपिंगला गेली आहे… आणि रोनकच्या बाबांशी पण बोलणं झालं… ते म्हणाले, तुम्हाला जसं योग्य वाटेल तसं करा… आमच्याकडून फक्त आम्ही चार जण असू… जास्त लोकांना बोलवायची गरज नाही,” अशोक म्हणाले.
“चालेल… आपण नवीन घरातच केलं तर बरं होईल… तिथला हॉल मोठा आहे,” अनिकेत म्हणाला.
“हो, तेही चालेल,” अशोक म्हणाले.
“तुझ्या अनघालाही विचार… लगेच कसा काय होकार देतोस?” ललिता थोड्या गंभीरपणे म्हणाल्या.
अनिकेत हसला…
“आई, ती तुझी सून आहे… मला माहिती आहे माझी अनघा कशी आहे… तिला कळलं ना, तर ती स्वतःच म्हणेल की आपल्या घरातच करा… पण जाऊ दे, तुला समजावून काही उपयोग नाही…”
“आई, ती तुझी सून आहे… मला माहिती आहे माझी अनघा कशी आहे… तिला कळलं ना, तर ती स्वतःच म्हणेल की आपल्या घरातच करा… पण जाऊ दे, तुला समजावून काही उपयोग नाही…”
ललिता शांत झाल्या…
“अनिकेत, गुरुजी आणि बाकी गोष्टी पण बघून घे… आणि जेवणाचं काय करायचं ते ठरव,” अशोक म्हणाले.
“आपण ऑर्डर देऊ… सगळं सोपं होईल,” अनिकेत म्हणाला.
“चालेल… आणि सामान कधी टाकतो आहेस?” अशोकने विचारलं.
“दोन दिवसांनी टाकेन…” अनिकेत म्हणाला.
थोडा वेळ अजून चर्चा झाली…
आणि मग अनिकेत तिथून निघून आपल्या घरी गेला…
अनिकेत घरी आला… पण आजोबा आज आले नव्हते, हे त्याच्या लक्षात आलं.
“अनिकेत, सगळं बोलणं झालं का?” अनघाने विचारलं.
“हो… बोलणं झालं… घर साफ झालं आहे… आणि मोनिकाची एंगेजमेंट घरीच करायची आहे… मी सांगितलं नवीन घरात करू,” अनिकेत म्हणाला.
“हे तर खूपच छान आहे… आपलं घरही लागलेलं असेल…” अनघा आनंदाने म्हणाली.
“हो… मी फ्रेश होतो… आजोबा आले नाही का?” अनिकेत म्हणाला.
“माझ्या लक्षातच आलं नाही… मी कामात होते… थांब, मी त्यांना कॉल करते,” अनघा म्हणाली.
अनिकेत बाथरूममध्ये गेला…
अनघाने लगेच आजोबांना कॉल केला…
“हॅलो अनघा…” आजोबा म्हणाले.
“आजोबा, तुम्ही कुठे आहात? घरी नाही आलात…” अनघा म्हणाली
“अगं, गार्डनमध्ये बसलो आहे… लहान मुलं खेळत आहेत… मजा येतेय बघायला…” आजोबा शांतपणे म्हणाले.
“बरं…”
अनघाने एवढंच म्हणत कॉल कट केला…
फोन ठेवताना तिच्या मनात थोडा विचार आला…
“आजोबा आज काहीसे वेगळे वाटत आहेत…”
पण तिने तो विचार बाजूला ठेवला…
आणि पुन्हा कामाला लागली…
“मोनिका, सगळी शॉपिंग झाली ना? चल आता मस्त आईस्क्रीम खाऊ,” रोनक हसत म्हणाला.
“हो… सगळी शॉपिंग झाली… आणि मला साडी खूप आवडली… अशीच आता लग्नाची पण शॉपिंग झाली पाहिजे,” मोनिका आनंदाने म्हणाली.
“ती पण तशीच छान होईल… तुला आवडेल सगळं… आणि आज तुला मजा आली ना?” रोनक म्हणाला.
“खूप…” मोनिका हसली.
दोघं मग मस्त आईस्क्रीम खात बसले…
हलकेफुलके बोलत… हसत…
हलकेफुलके बोलत… हसत…
“चल, तुला सोडतो… मग मी घरी जाईन,” रोनक म्हणाला.
“हो चालेल…”
दोघे मोनिकाच्या घरी गेले…
रोनक थोडा वेळ बसला… घरच्यांशी थोडं बोलला…
आणि मग निघून गेला…
मोनिका मात्र उत्साहातच होती…
तिने लगेच सगळी शॉपिंग ललिता आणि अशोकला दाखवली…
“ही साडी बघा… आणि हा रोनकचा ड्रेस…”
ललिता साडी हातात घेऊन हसल्या…
“खूपच छान आहे…”
“खूपच छान आहे…”
अशोकही म्हणाले,
“हो… निवड खूप छान आहे…”
“हो… निवड खूप छान आहे…”
मोनिकाच्या चेहऱ्यावर समाधान होतं…
आजोबा अनिकेत आणि अनघाच्या घरी आले.
“आजोबा, तुम्ही खूप उशिरा आलात… मुलांमध्ये रमलात का? आज आम्हाला विसरलात का?” अनघा हसत म्हणाली.
“असं नाही गं… खूप दिवसांनी गार्डनमध्ये गेलो… सगळे बोलत होते… मुलंही खेळत होती…” आजोबा शांतपणे म्हणाले.
“चला, आता आपण जेवण करून घेऊ… बाकीचं नंतर आवरू,” अनघा म्हणाली.
सगळे जेवायला बसले…
जेवत असताना अनिकेत आजोबांसोबत बोलत होता… त्याने घर, एंगेजमेंट आणि बाकी सगळी तयारी त्यांना सांगितली…
आजोबा फक्त ऐकत होते… मध्येच हलकंसं हसत होते…
“खूप छान चाललंय सगळं…” ते म्हणाले.
जेवण झाल्यावर…
“अनघा, जेवण खूप छान झालं होतं… आता मी निघतो… आणि तुम्ही पॅकिंग करून घ्या,” आजोबा म्हणाले.
“ठीक आहे आजोबा…”
“गुडनाईट…”
“गुडनाईट…”
आजोबा शांतपणे त्यांच्या घरी निघून गेले…
त्यांच्या चालण्यात एक शांतपणा होता…
पण…
त्या शांततेत काहीतरी दडलेलं होतं…
क्रमश
"सदर दीर्घकथेचे भाग नियमित पोस्ट होणार असून याचे पुढील भाग चुकू नयेत म्हणून पेज फॉलो करा आणि फॉलो सेटिंग मध्ये जाऊन "fevorite" ऑप्शन निवडून घ्या जेणेकरून एकही भाग सुटणार नाही"
दिपाली चौधरी
तुम्हांला कथा आवडत असेल तर, लाईक आणी कमेंट करा
*असाच सहवास तुमचा आयुष्यभर लाभो... चुकून जर मन दुखवलं असेल तर मोठ्या मनाने क्षमाकरा...!!! ज्यांच्यामुळे माझं हे संपूर्ण वर्ष हसतखेळत आनंदात गेले त्यांचे मी आभार मानलेच पाहीजेत. त्यामध्ये तुम्हीही आहात.*
*तुमचे मन:पुर्वक आभार!*
*पुढील वर्षी आपला असाच आनंददायी सहवास लाभो..*
*दिनांक 19/03/2026 पासून सुरू होणा-या मराठी नववर्षाच्या शुभेच्छासह भेटूच*
*
?*श्रीराम जयराम जय जय राम*
*जय जय रघुवीर समर्थ
*तुमचे मन:पुर्वक आभार!*
*पुढील वर्षी आपला असाच आनंददायी सहवास लाभो..*
*दिनांक 19/03/2026 पासून सुरू होणा-या मराठी नववर्षाच्या शुभेच्छासह भेटूच*
*
?*श्रीराम जयराम जय जय राम*
*जय जय रघुवीर समर्थ
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा