तिचा मित्र: तिचं विश्व

सोडाच्या अकाली मृत्यूने युविका हादरून गेली. त्याचा दफनविधी करताना तिचे हात थरथरत होते; पण त्याच्या आत्म्याला शांती मिळावी म्हणून तिने सगळं काही विधिवत केलं, मात्र त्याच्या आठवणीने तिची रात्रीची झोप उडाली होती. ती दिवसा जेवेना, रात्री झोपेना यामुळे तिची प्रकृती खालावली. तिच्या आईवडिलांना तिची काळजी वाटत होती; पण त्या दुःखातून ती सहजासहजी बाहेर पडू शकणार नव्हती, कारण नाही म्हटलं तरी तिने तिचा पहिला मित्र गमावला होता. तिच्या आयुष्यात त्याचं किती महत्त्व आहे याची आई-वडिलांना कल्पना होती म्हणून तिला उगाच सल्ले न देता ते तिच्या दुःखात फक्त तिच्या पाठीशी राहिले. ती ज्या पद्धतीने त्या दुःखाला सामोरे जात होती त्या पद्धतीने तिला वागू दिलं.