“नात्यांची खरी समज ! स्वतःलाही जपा आणि समोरच्यालाही समजा!”....सुनिल पुणेTM 9359850065
“अरे, लोक एवढे पटकन का बदलतात?”
“कदाचित ते बदलत नाहीत... त्यांच्या आयुष्यातल्या गरजा बदलतात.”
“कदाचित ते बदलत नाहीत... त्यांच्या आयुष्यातल्या गरजा बदलतात.”
हा छोटासा संवाद आहे, पण यात नात्यांचं खोल वास्तव दडलं आहे. आपण बहुतेक वेळा जेव्हा कुणी बदलतं, दूर जातं, किंवा आपल्याला कमी महत्व देतं असं वाटतं, तेव्हा आपण लगेच निष्कर्ष काढतो “तो/ती बदलला...”
पण कधी आपण थांबून विचार करतो का “त्याच्या आयुष्यात काय चाललं असेल?”
पण कधी आपण थांबून विचार करतो का “त्याच्या आयुष्यात काय चाललं असेल?”
जीवन हे फक्त आपल्याभोवती फिरत नाही... प्रत्येक जण आपापल्या लढाया लढत असतो, आपापल्या जबाबदाऱ्या सांभाळत असतो, आणि त्या प्रवासात प्राधान्यक्रम बदलत जातात.
“म्हणजे आपल्याला दुर्लक्षित केलं तरी शांत बसायचं?”
“नाही... पण समजून घेण्याचा प्रयत्न नक्की करायचा.”
“नाही... पण समजून घेण्याचा प्रयत्न नक्की करायचा.”
नातं म्हणजे फक्त “मला काय मिळतंय” एवढंच नसतं,
तर “समोरचा काय अनुभवतोय” हेही तितकंच महत्त्वाचं असतं.
तर “समोरचा काय अनुभवतोय” हेही तितकंच महत्त्वाचं असतं.
कधी कधी समोरची व्यक्ती दूर जाते, कारण ती वाईट नसते...
तर ती स्वतःच्या समस्यांमध्ये अडकलेली असते.
कधी ती बोलत नाही, कारण तिला आपल्याशी बोलायचं नसतं म्हणून नाही...
तर कदाचित ती स्वतःशीच झुंज देत असते.
तर ती स्वतःच्या समस्यांमध्ये अडकलेली असते.
कधी ती बोलत नाही, कारण तिला आपल्याशी बोलायचं नसतं म्हणून नाही...
तर कदाचित ती स्वतःशीच झुंज देत असते.
आपण लगेच मनात राग, गैरसमज, अपेक्षा यांचा डोंगर उभा करतो...
पण जर आपण एकदा शांतपणे विचार केला, तर कळेल
प्रत्येक वागण्यामागे एक कारण असतं.
पण जर आपण एकदा शांतपणे विचार केला, तर कळेल
प्रत्येक वागण्यामागे एक कारण असतं.
“पण मग आपलं काय?”
“आपलंही तितकंच महत्त्व आहे.”
“आपलंही तितकंच महत्त्व आहे.”
हो... समोरच्याला समजून घेताना स्वतःला विसरायचं नाही.
कारण नातं टिकवण्यासाठी दोघांनी प्रयत्न करायला हवेत.
एक जण सतत देत राहिला आणि दुसरा फक्त घेत राहिला,
तर ते नातं हळूहळू थकून जातं.
कारण नातं टिकवण्यासाठी दोघांनी प्रयत्न करायला हवेत.
एक जण सतत देत राहिला आणि दुसरा फक्त घेत राहिला,
तर ते नातं हळूहळू थकून जातं.
म्हणूनच नात्यांचा खरा समतोल असा
समजून घेणं स्वतःची किंमत जपणं.
समजून घेणं स्वतःची किंमत जपणं.
“एकटं राहण्याची भीती वाटते...”
“पण कधी कधी थोडं अंतरही नात्याला श्वास देतं.”
“पण कधी कधी थोडं अंतरही नात्याला श्वास देतं.”
प्रत्येक क्षणी, प्रत्येक गोष्टीत एकमेकांसोबत असणं आवश्यक नाही.
कधी कधी थोडं दूर राहणं, स्वतःसाठी वेळ देणं,
हेही नात्याला अधिक मजबूत करतं.
कधी कधी थोडं दूर राहणं, स्वतःसाठी वेळ देणं,
हेही नात्याला अधिक मजबूत करतं.
आपण नेहमीच “तो/ती माझ्यासाठी आहे का नाही?” हा प्रश्न विचारतो...
पण एकदा स्वतःला विचारा
“मी त्याच्यासाठी/तिच्यासाठी किती समजूतदार आहे?”
पण एकदा स्वतःला विचारा
“मी त्याच्यासाठी/तिच्यासाठी किती समजूतदार आहे?”
कारण नातं हे आरशासारखं असतं
तुम्ही जे दाखवता, पाहतात तेच त्यात दिसत..
तुम्ही जे दाखवता, पाहतात तेच त्यात दिसत..
जीवनाचा मोठा धडा असा आहे
लोक बदलतील, परिस्थिती बदलतील...
पण त्या बदलामागचं कारण समजून घेतलं,
तर मनात कटुता राहत नाही.
लोक बदलतील, परिस्थिती बदलतील...
पण त्या बदलामागचं कारण समजून घेतलं,
तर मनात कटुता राहत नाही.
“म्हणजे सगळं सहन करायचं?”
“नाही... समजून घ्यायचं, पण स्वतःचा आदर ठेवून.”
“नाही... समजून घ्यायचं, पण स्वतःचा आदर ठेवून.”
जर कुणी सतत दुखावत असेल, तुमची किंमत कमी करत असेल,
तर तिथे थांबून स्वतःसाठी उभं राहणंही तितकंच गरजेचं आहे.
तर तिथे थांबून स्वतःसाठी उभं राहणंही तितकंच गरजेचं आहे.
कारण नातं तेव्हाच सुंदर असतं,
जेव्हा दोघांनाही त्यात आदर, समज आणि मोकळेपणा मिळतो.
जेव्हा दोघांनाही त्यात आदर, समज आणि मोकळेपणा मिळतो.
शेवटी, जीवनाची खरी ओळख ही एकेरी नाही...
ती दोन बाजूंनी चालणारी आहे.
ती दोन बाजूंनी चालणारी आहे.
तुम्ही स्वतःला जपा...
आणि समोरच्यालाही समजून घ्या.
आणि समोरच्यालाही समजून घ्या.
कोणी दूर गेलं, तर त्यामागे कारण शोधा...
कोणी जवळ राहिलं, तर त्याची कदर करा...
कोणी जवळ राहिलं, तर त्याची कदर करा...
कारण प्रत्येक नातं आपल्याला काहीतरी शिकवून जातं
कधी स्वतःबद्दल, कधी समोरच्याबद्दल, आणि कधी जीवनाबद्दल.
कधी स्वतःबद्दल, कधी समोरच्याबद्दल, आणि कधी जीवनाबद्दल.
“मग शेवटी काय उरतं?”
“समज... आणि शांतता.”
“समज... आणि शांतता.”
हो...
जर तुम्ही नात्यांकडे फक्त अपेक्षेने नाही,
तर समजुतीने पाहायला शिकलात,
तर आयुष्य हलकं होतं, सुंदर होतं.
जर तुम्ही नात्यांकडे फक्त अपेक्षेने नाही,
तर समजुतीने पाहायला शिकलात,
तर आयुष्य हलकं होतं, सुंदर होतं.
म्हणून लक्षात ठेवा
नात्यांमध्ये स्वतःलाही हरवू नका...
आणि समोरच्यालाही चुकीचं समजण्यात घाई करू नका.
नात्यांमध्ये स्वतःलाही हरवू नका...
आणि समोरच्यालाही चुकीचं समजण्यात घाई करू नका.
हीच जीवनाची खरी, सकारात्मक आणि संतुलित “Reality of Life” आहे.
लेखक सुनिल पुणेTM 9359850065, topsunil@gmail.com
📱
ईरा App
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने