स्वार्थ

‘ हे बघ नीता तू सकाळी चहा ठेवायला खोलीत येते. त्यानंतर दुपारी जेवणाचं ताट. अग आईची हाताची बोट पहा कधी तिला साधा कप ही धरता येत नाही, चहा अंगावर सांडतो ती तशीच न बोलता पडून राहते. आम्ही तिची मुलं असून काय उपयोग? माझ्या घरचे मी सर्व करून येते, सासुबाई समजूतदार आहेत त्या नाही कटकट करत.. साक्षीने निताला समजवायचा प्रयत्न केला .
दुसऱ्या दिवशी परत तेच, साक्षी आईच्या खोलीतून निघत होती तेव्हा नीता नी तिला अडवलं” हे जे आईच्या सेवेचे नाटक करत आहात ना तुम्ही त्याच्या मागे तुमचा काय स्वार्थ आहे हे मला कळत नाही कां ?आईचे दागिने संपत्ती आपल्या नावाने करून घ्यायची ही धडपड आहे …”
नीताने अगदीच ताळतंत्र सोडला होता. आता मात्र तिचं बोलणं साक्षीच्या सहनशक्तीच्या बाहेर गेल तिच्या “संयमाचा अंत” झाला ती उसळून म्हणाली
“हो आहे माझा स्वार्थ! आहे मला संपत्तीची हाव! पण तू समजते ती संपत्ती नाही. माझा स्वार्थ माझ्या आईचं प्रेम, तिचं दर्शन. कोण जाणे उद्या मी येईन तेव्हा ती मला दिसेल की नाही! ती जिवंत आहे तोपर्यंत मी येत राहणार तुला आवडो किंवा न आवडो.