साया -30

शहर हळूहळू मागे पडत होतं. दिवे लांब जात होते. पूर्ण रस्ता रिकामा होता. पूर्ण शांतता पसरली होती. मात्र कल्याणी ही कधी शांत, तर कधी स्वतःच एकटी मान हलवत होती आणि चेहऱ्यावर क्रूर हास्य आणत होती. काही वेळाने ती पूर्ण स्तब्ध होऊन बसली.  ऑटो ड्रायव्हर तिच्यावर समोरच्या काचातून लक्ष ठेवून होता. आता त्याला ही भीती वाटू लागली होती. पण बिचारा काहीही बोलू शकत नव्हता आणि काही करू ही शकत नव्हता.