भाग ४०: कटाची सावली
सकाळची प्रसन्न वेळ होती. द बेक हाऊस बेकरीमध्ये सुगंधी व्हेनिला आणि फ्रेश बेक केलेल्या ब्रेडचा दरवळ पसरला होता. काल ऑनलाईन ऑर्डर्सचा पाऊस पडल्यामुळे आज कामिनी अत्यंत उत्साहात काम करत होती. बेकरीच्या छोट्या स्वयंपाकघरात तिने पांढरा ॲप्रन बांधला होता. तिच्या चेहऱ्यावर नेहमीचे पदार्थ बनवताना असते ते तेज होते. कौशिक अनयाला शाळेत सोडून काही वेळासाठी दुकानात येऊन कॉम्प्युटरवर नव्याने आलेल्या ऑर्डर्सची यादी तयार करत होता.
त्याच वेळी ऑनलाईन पोर्टलवर एक मोठी ऑर्डर धडकली. मुंबईतील अत्यंत प्रसिद्ध असणाऱ्या ' जानकी राज' या लाईफस्टाईल आणि फूड ब्लॉगरची ती ऑर्डर होती. सोशल मीडियावर तिचे तब्बल १ मिलियन फॉलोअर्स पूर्ण झाले होते, आणि त्या सेलिब्रेशनसाठी तिने द बेक हाऊसकडून विशेष स्ट्रॉबेरी-चॉकलेट पेस्ट्रीची मोठी बॅच बुक केली होती.
"कौशिकजी! हे बघा ना, जानकी राज यांनी आपल्या बेकरी साठी ऑर्डर दिलीये," कामिनीने उत्साहाने कौशिकला स्क्रीन दाखवत म्हटले. "१ मिलियन फॉलोअर्सचं सेलिब्रेशन आहे म्हणे! जर आपली पेस्ट्री त्यांना आवडली, तर आपल्या बेकरीचे नाव खूप मोठ्या प्रमाणावर लोकांपर्यंत पोहोचेल."
कौशिकने तिच्याकडे पाहत एक हास्य दिले,
"कामिनीजी, तुमचा हात असा काही जादूचा आहे की त्यांना ही पेस्ट्री नक्कीच आवडणार. तुम्ही करा सुरुवात, मी पॅकिंगचे बॉक्सेस तयार करायला सांगतो."
कामिनी लगबगीने पेस्ट्रीच्या बॅचसाठी लागणारे जिन्नस एकत्र करू लागली.
पण नेहमी सकाळी येणारी आणि किचनच्या एका कोपऱ्यात उभी असलेली खुशी या दोघांच्या संवादाकडे घाणेरड्या नजरेने पाहत होती. कालच पंचतारांकित हॉटेलमध्ये चंद्रहासने तिच्या हातात एक छोटी काचेची बाटली दिली होती. त्यात एक तीव्र ॲलर्जी पसरवणारा आणि पोटात भयंकर त्रास देणारा रासायनिक घटक होता, जो अन्नाचा रंग वाढवण्यासाठी वापरला जात असे पण त्याचे चुकीचे परिणाम होतात म्हणून सरकारने त्यावर बंदी आणली होती. चंद्रहासने स्पष्ट सांगितले होते की, कामिनीच्या हाताने बनणाऱ्या कोणत्याही मोठ्या ऑर्डरमध्ये हे मिसळायचे.
खुशीच्या डोक्यात शैतानी युक्ती शिजली. '१ मिलियन फॉलोअर्स असलेली ब्लॉगर? हीच ती सर्वोत्तम संधी आहे!' खुशीच्या चेहऱ्यावर एक मस्त हास्य उमटले.
कामिनी जेव्हा क्रिम बनवण्याचे सामान आणण्यासाठी फ्रिजकडे वळली आणि कौशिक बाहेर काउंटरवर फोनवर बोलण्यात व्यस्त झाला, तेव्हा खुशीने अत्यंत चाणाक्षपणे कोणतीही चाहूल लागू न देता किचनमध्ये पाऊल टाकले. तिने खिशातून ती छोटी बाटली काढली आणि कामिनीने तयार करून ठेवलेल्या स्ट्रॉबेरीच्या क्रिमी मिश्रणात ते द्रावण चोरून ओतले. एका चमचाने ते पटकन ढवळून ती तात्काळ मागे सरकली आणि एका टेबलावर जाऊन बसली, जणू काही घडलेच नाही.
कामिनीने काही वेळातच त्या मिश्रणापासून अतिशय देखण्या, सुंदर पेस्ट्रीज तयार केल्या. त्यावर लालसर स्ट्रॉबेरीचे कोटिंग अप्रतिम दिसत होते. कौशिकने स्वतः त्या ऑर्डर्स पॅक करायला घेतल्या आणि डिलिव्हरी बॉयच्या स्वाधीन केल्या.
"चला, आजचा पहिला मोठा टप्पा पार पडला!" कामिनीने सुटकेचा श्वास घेत हाताचे ग्लोव्ह्ज काढले.
पण हा आनंद फार काळ टिकणारा नव्हता. दुपारचे तीन वाजले असतील. बेकरीत नेहमीप्रमाणे वर्दळ होती. कौशिक त्याचे ऑफिसचे काम बेकरी मधूनच करत होता, तेवढ्यात कौशिकचा फोन अचानक वाजायला लागला. ऑनलाईन ऑर्डर पोर्टलवरून लागोपाठ मेसेज आणि कॉल्सचे नोटिफिकेशन्स येऊ लागले.
कौशिकने कॉम्प्युटरची स्क्रीन पाहिली आणि त्याचे डोळे विस्फारले.
"हे काय चाललंय?" तो पुटपुटला.
कामिनी त्याच्याजवळ धावत आली, "काय झाले कौशिकजी?"
कौशिकने गंभीर चेहऱ्याने मोबाईल कामिनीच्या हातात दिला. जानकी राजने तिच्या इंस्टाग्राम अकाउंटवरून एक लाईव्ह व्हिडिओ आणि पोस्ट शेअर केली होती. व्हिडिओमध्ये तिचे तोंड, गाल आणि ओठ लालबुंद झाले होते आणि अंगावर पित्त उठल्यासारखे चट्टे आले होते. तिने अत्यंत संतापाने द बेक हाऊसच्या पेस्ट्रीचा बॉक्स कॅमेऱ्यासमोर धरला होता.
व्हिडिओमध्ये जानकी राज ओरडत होती,
"गाईज, लुक ॲट माय फेस! १ मिलियन फॉलोअर्सच्या सेलिब्रेशनच्या दिवशी माझी ही अवस्था झालीये! मी 'द बेक हाऊस' नावाच्या बेकरीतून या पेस्ट्रीज मागवल्या होत्या. पण या पेस्ट्रीचा पहिला घास घेताच मला भयंकर ॲलर्जी झाली आणि मळमळू लागले. या पेस्ट्रीला एक विचित्र रासायनिक चव येत होती. पेस्ट्रीचा रंग अधिक गडद दाखवण्यासाठी आणि चव बदलण्यासाठी त्यांनी यामध्ये भयंकर, बंदी घातलेले रासायनिक पदार्थ टाकले आहेत! हे मानवी आरोग्याशी खेळत आहेत. अशा थर्ड क्लास बेकरीवर प्रशासनाने तात्काळ बंदी घातली पाहिजे! #BoycottTheBakeHouse"
त्या पोस्टवर काही मिनिटांतच हजारो लाईक्स, कमेंट्स आणि शेअर्स येऊ लागले. लोक कमेंट्समध्ये कामिनीला आणि बेकरीला शिव्या देत होते.
हे दृश्य पाहताच कामिनीच्या हातातून फोन सुटला. तिचे डोके फिरू लागले. बेकरीच्या नावावर पुन्हा एकदा, आणि या वेळी ग्राहकांच्या आरोग्याशी खेळल्याचा भयंकर डाग लागला होता.
"नाही... नाही! हे कसे शक्य आहे?" कामिनी ओठ थरथरत म्हणाली. ती तिथेच खुर्चीवर ढेपाळली. तिचे अश्रू अनावर झाले.
"मी... मी स्वतः त्या पेस्ट्रीज बनवल्या होत्या. मी अन्नामध्ये कधीच कसलीही भेसळ केली नाही आणि करणार नाही. अन्न हा माझ्यासाठी परमेश्वर आहे. मी ग्राहकांच्या जिवाशी खेळ कसा करेन?" तीने रडत रडत दोन्ही हातांनी आपले तोंड झाकून घेतले.
कौशिकच्या अंगात भीतीची लाट उठली, पण तो कामिनीची अवस्था पाहून स्वतःवर ताबा ठेवून होता. तो लगेच तिच्या शेजारी बसला आणि त्याने तिचे दोन्ही हात आपल्या हातात घेतले.
"कामिनीजी, शांत व्हा, आधी स्वतःला सावरा," कौशिक अत्यंत खंबीर आवाजात म्हणाला.
"माझा तुमच्यावर आणि तुमच्या कामावर शंभर टक्के विश्वास आहे. तुम्ही प्रामाणिक आहात, आणि तुम्ही असला हलकटपणा कधीच करणार नाही. हा नक्कीच कोणाचातरी रचलेला भयंकर कट आहे."
त्याच वेळी बाजूला उभी असलेली खुशी पुढे आली. तिच्या चेहऱ्यावर चिंतेचे खोटे मुखवटे होते, पण आतून ती प्रचंड खूश होती. तिने कौशिकच्या जवळ जाऊन हळूच पेरणी करायला सुरुवात केली.
"कौशिक सर..." खुशी अगदी हळुवार, सहानुभूतीच्या आवाजात म्हणाली.
"तुम्ही कामिनी ताईंची बाजू घेताय हे ठीक आहे. पण सर, जरा व्यावहारिक विचार करा ना. आजकाल ऑनलाईन ऑर्डर्सचा खूप ताण होता. कामिनी ताई सकाळपासून खूप थकल्या होत्या. कदाचित घाईगडबडीत आणि ताणाखाली काम करताना त्यांच्याकडून एखादा चुकीचा इसेंस किंवा मुदत संपलेला कलर चुकून पडला असेल? माणसाकडून चूक होऊ शकते ना सर... आपण हे मान्य करायला हवे. कामिनी ताईंच्या व्यावसायिक निष्काळजीपणाचा फटका आता बेकरीला बसतोय."
खुशीने खूप हुशारीने कामिनीच्या निष्काळजीपणाचा आणि क्षमतेचा मुद्दा कौशिकच्या डोक्यात रुजवण्याचा प्रयत्न केला. तिची इच्छा होती की कौशिकने कामिनीला सुनावले पाहिजे, तिच्यावर ओरडले पाहिजे.
पण खुशीचे हे विधान ऐकताच कौशिकचा संयम सुटला. तो झटकन उभा राहिला आणि खुशीकडे वळून प्रचंड रागाने ओरडला.
"स्टॉप इट, खुशी! जस्ट शट अप!" कौशिकचा तो आक्रमक आणि कडक आवाज ऐकून खुशी जागीच दचकली.
कौशिकची नजर शेवंतीच्या फुलासारखी लाल झाली होती. तो खुशीच्या डोळ्यात डोळे घालून म्हणाला,
"तुला काय वाटते, कामिनीजी इतक्या बिनजबाबदार आहेत? ज्या स्त्रीने स्वतःच्या हिमतीवर, रक्ताचे पाणी करून ही बेकरी उभी केली, ती घाईगडबडीत अन्नात विषारी पदार्थ टाकेल? आपणच त्यांच्या प्रामाणिकपणावर आणि निष्ठेवर बोट उचलण्याची भाषा करू लागलो तर मग बाहेरचे पण तेच म्हणतील."
खुशीचा चेहरा पांढरा पडला, "सर... मी फक्त शक्यता सांगत होते..."
"मला तुझ्या फालतू शक्यता ऐकायच्या नाहीत." कौशिक ठामपणे म्हणाला.
"कामिनीजी निष्काळजीपणा करूच शकत नाहीत, माझा त्यांच्यावरचा विश्वास आहे. बाहेरून कोणीतरी हे घडवून आणलंय. मी या प्रकरणाच्या मुळाशी जाईन आणि जो कोणी यात सामील असेल, त्याला पोलिसात देऊन त्याची लायकी दाखवून देईन."
कौशिकचा कामिनीवर असलेला हा अंध आणि खडकासारखा मजबूत विश्वास पाहून खुशी आतून पुरती तिळपापड झाली. तिने इतका भयंकर डाव रचूनही कौशिकच्या मनात कामिनीबद्दल जराही शंका निर्माण झाली नव्हती, उलट तो अधिकच कामिनीच्या रक्षणासाठी ढाल बनून उभा राहिला होता. खुशीचे दात रागाने वाजले, पण तिला गप्प बसावे लागले.
कामिनीने डोळे पुसून कौशिककडे पाहिले. अशा कठीण प्रसंगी, जेव्हा संपूर्ण जग तिच्यावर थुंकत होते, तेव्हा हा माणूस तिच्या पाठीशी खंबीरपणे उभा होता. तिच्या मनात कौशिकबद्दलचे प्रेम आणि आदर आणखी हजार पटीने वाढला.
कौशिकने कामिनीच्या डोक्यावर हात ठेवला,
"कामिनीजी, रडणे थांबवा. आपण या संकटालाही तोंड देऊ. सत्य काय आहे ते लवकरच समोर येईल."
कामिनीने होकारात मान हलवली. एक वादळ आले होते, पण प्रेमाचा आणि विश्वासाचा हा पाया हलवणे कोणालाही शक्य होत नव्हते.
क्रमशः
भालचंद्र नरेंद्र देव ©®
सदर कथेचे लिखाण सुरू आहे, पुढील भाग नियमितपणे इरा फेसबुक पेज वर येतील, त्यामुळे पेजला फॉलो करून ठेवा.
ता क: ही कथा पुस्तक काल्पनिक आहे. यातील नावे, पात्रे, स्थळे आणि घटना या लेखकाच्या कल्पनेचा अविष्कार आहेत किंवा काल्पनिक पद्धतीने ती योजली आहेत. कोणाही जिवंत वा मृत व्यक्तीशी, घटना प्रसंगाशी किंवा ठिकाणांशी त्यांचे साधर्म्य आढळल्यास तो निव्वळ योगायोग समजावा.
सर्व हक्क राखीव आहेत, लेखकाच्या स्पष्ट लेखी परवानगीशिवाय या प्रकाशनाचा कोणताही भाग कोणत्याही स्वरूपात किंवा कोणत्याही प्रकारे पुनरुत्पादित किंवा कॉपी केला जाऊ शकत नाही किंवा कोणत्याही डिस्क, टेप, मीडिया किंवा इतर माहिती स्टोरेज डिव्हाइसवर हस्तांतरित किंवा पुनरुत्पादित केला जाऊ शकत नाही. पुस्तक परीक्षणातील संक्षिप्त अवतरण वगळता.
copyright: ©®