लेक लाडकी आमच्या घरची.. भाग अंतिम

" नाही. पण मी सांगते. अवनीचा जन्म झाला आणि आम्ही ठरवले एकच मूल असू द्यायचे. शारिरीक किंवा आर्थिक अडचण नव्हती. तरिही आपले जे काही प्रेम, माया, ममता असेल ती या एकटीसाठीच असे ठरवले होते. ती सासरी जाणार हे माहित असूनही. तेव्हा काही वाटले नाही पण आता तिचं जेव्हा खरंच लग्न झाले आहे, तेव्हा मात्र जाणवते की आपण आपले अख्खं आयुष्य तिच्याभोवती गुंफले.. आणि आता ती लांब गेली.. खूप अवघड असते ओ हे.." उषाताई डोळे टिपत म्हणाल्या. शोभाताईंना कसेतरीच वाटले. त्या काही बोलणार तोच उषाताईंनी सुरुवात केली.
" दिवसभर आपल्या पाठी पाठी फिरणारी लेक जेव्हा दिवस दिवस दिसत नाही तेव्हा जीव खूप खालीवर होतो. सतत हे कर, ते कर सांगणाऱ्या लेकीचा आवडता पदार्थ केला तर तो घशाखालीही उतरत नाही हो. म्हणूनच आधीच्या काळात कदाचित जास्त मुले होऊ देत असावीत. म्हणजे एक मूल दूर गेले तरी दुसरे सोबत असायचे. अवनीशिवाय आयुष्य जगायची आम्ही सवय करतो आहोत. पण तरिही जीव अडकतो तिच्यात. तशी ती एखाद्या शनिवारी येते पण नाही आली तर जीवाची घालमेल होत राहते. म्हणून मी येत होते. तुम्हाला जर ते आवडत नसेल तर नाही येणार आता.." डोळे पुसत उषाताई निघाल्या..