कर्माचे फळ (भाग:-४)

सावळ्या विठूरायाचे मोहक रूप पाहून गौरीचे मन भरून घेतले. तिचे डोळे नकळत भरून आले. तिचे मन शांत आणि तृप्त झाले. भक्ती आणि श्रद्धेने ओथंबलेल्या मनाने विठ्ठलाची मनोभावे प्रार्थना करू लागली,"देवा विठूराया, माझा संसार खूप सुखाचा आहे. फक्त बाळाची उणीव सतत सलत राहत आहे. मला आई होण्याच सुख लाभू दे, माझ्या अंगणात बाळांची पाय दुडूदुडू धावू दे. हे एकच मागणे आहे माझे. ते लवकर पूर्ण होऊ दे. ही एकच आस घेऊन तुझ्या चरणी आले आहे. मला निराश करू नकोस, देवा!'