विषारी स्पर्श : भाग २३.

शेवटी... फिरोझने हळूच स्वतःला सावरलं… तिला अलगद दूर केलं… आणि तिच्या समोर बसवलं.  त्याने खिशात हात घालून ते रेशमी वस्त्र बाहेर काढले... फिरोझच्या हातात ते रेशमी कापड अलगद उलगडत होतं… त्या कापडात गुंडाळलेलं तावीज जणू काही साधं वस्तू नव्हतं. त्या क्षणी ते त्यांच्या प्रेमाचं, विश्वासाचं आणि पुन्हा उभं राहण्याच्या आशेचं प्रतीक बनलं होतं… त्याने एक क्षण थांबून झीनतकडे पाहिलं… झीनतच्या डोळ्यांत अजूनही ओल होती… पण त्या ओलसर डोळ्यांच्या तळाशी एक नवीन शांतता दिसत होती… जणू ती आतून तुटून पुन्हा जोडली जात होती… फिरोझने हलक्या आवाजात पुन्हा तिचं नाव घेतलं… तिचे दोन्ही हात आपल्या हातात घेतले… त्या हातांवर अलगद चुंबन घेत त्याने खोल श्वास घेतला… आणि बोलायला सुरुवात केली.