Blind Date=12

Blind Date

गाडीत बसल्यापासून दोघांपैकी कोणीही एकमेकांशी बोलत नव्हते. सारा खिडकी बाहेर गोव्याच्या सुंदर दृश्यांमध्ये रमल्याचे नाटक करत होती, तर आकाश सतत फोनच्या स्क्रीनवर काहीतरी बघत होता. पण दोघांच्याही खिशात असलेले मोबाईल एकाच वेळी व्हायब्रेट झाले!
​दोघांनीही घाईघाईने फोन हातात घेतले. व्हॉट्सॲपवर 'मिस्टर-A' आणि 'मिस-S' च्या सिक्रेट चॅट ग्रुपवर मेसेज आला होता:
​मिस्टर-A (आकाश): "कसा वाटला एअरपोर्टवरील सरप्राईज प्रवास, मिस-S? शेजारी बसूनही एकमेकांशी बोलता न येण्याचा थरार काही वेगळाच होता नाही का?"

​साराच्या ओठांवर एक चोरटी आणि सुंदर स्माईल आली. तिने लगेच रिप्लाय टाइप केला:
​मिस-S (सारा): "खूपच भयानक आणि तितकाच रोमँटिक होता मिस्टर-A! शेजारी बसून श्वास रोखून धरणं किती अवघड असतं, हे आज समजलं."

​आकाशने मेसेज वाचून हसतच मोबाईल खाली पाहिलं. बाजूला बसलेली सारा फोनकडे बघून हलकीशी हसताना त्याला दिसली. पण दोघांनीही एकमेकांसमोर काहीच न दाखवण्याचे नाटक चालू ठेवले.

​गोव्याच्या एका अतिशय निसर्गरम्य आणि लक्झरी रिसॉर्टमध्ये त्यांची गाडी येऊन थांबली. रिसेप्शनवर पोहोचल्यावर त्यांना कळले की, त्यांच्या रूम्स अगदी शेजारी-शेजारी (Room No. 302 आणि 303) बुक केल्या आहेत.
​दोघांनी आपापल्या रूम्समध्ये चेक-इन केले. रात्रीच्या मुख्य भेटेसाठी (Blind Date) एक स्पेशल ड्रेस कोड ठरला होता— आकाशसाठी 'क्लासी व्हाईट सूट' आणि सारासाठी एक आकर्षक 'रेड ड्रेस'!

​दिवसभर प्रवासाचा थकवा आणि रात्रीच्या भेटीच्या उत्सुकतेने दोघांचेही हृदय वेगाने धडधडत होते.

​रात्रीचे नऊ वाजले. रिसॉर्टमधील समुद्राच्या किनाऱ्याजवळचा एक अतिशय प्रायव्हेट आणि सुंदर कोपरा ब्लॅक डेटसाठी ठरवण्यात आला होता. तिथले वातावरण अत्यंत रोमँटिक होते, पण एक अट होती— संपूर्ण परिसरात आणि त्या डिनर टेबलवर गडद अंधार असेल, फक्त मंद मेणबत्तीचा (Candlelight) प्रकाश असेल, ज्यामुळे चेहरा एकमेकांना स्पष्ट दिसणार नाही!
​आकाश ठरल्याप्रमाणे क्लासी व्हाईट सूट घालून त्या अंधाऱ्या, पण सुवासिक टेबलवर येऊन बसला. त्याच्या हृदयाचे ठोके वाढले होते.
​थोड्याच वेळात, पावलांचा हलकासा आवाज आला. आकाशने वर पाहिले... अंगावर तो মোহक  रेड ड्रेस परिधान केलेली, वाऱ्याने किंचित उडणारे केस असलेली सारा त्या अंधुक प्रकाशात अत्यंत सुंदर दिसत होती. तिने येऊन त्याच्या समोरच्या खुर्चीवर सीट घेतली...

​जरी आजूबाजूला मंद मेणबत्तीचा प्रकाश होता आणि समोर कोण आहे याची थोडीबहुत चाहूल लागली होती, तरीही त्या अंधारामुळे दोघांचे चेहरे पूर्णपणे स्पष्ट दिसत नव्हते.
​आकाशने आपल्या ग्लासमधला वाईनचा ग्लास पुढे करत अत्यंत मऊ आणि प्रणयी आवाजात म्हटले:

"वेलकम, मिस-S... या गोव्याच्या काळोखात, आपल्या या अनामिक आणि सुंदर नात्याच्या नव्या पर्वासाठी!"
​सारानेही आपला ग्लास त्याच्या ग्लासाला हलकसा स्पर्श करत ओठांवर मोहक हास्य आणले:

"चियर्स, मिस्टर-A... बघूया, आज रात्री हा अंधार आपली ही गूढ भेट कुठे घेऊन जातो ते!"
त्या अंधाऱ्या, सुवासिक कोपऱ्यात समुद्राच्या लाटांचा गाज आणि मंद म्युझिकचा आवाज पार्श्वभूमीत वाजत होता. मेणबत्तीचा मंद, थरथरणारा प्रकाश फक्त त्यांच्या हातांवर आणि सावल्यांवर पडत होता. दोघांच्याही हृदयाचे ठोके समुद्राच्या लाटांपेक्षा जास्त वेगाने धडधडत होते...

​"चियर्स, मिस्टर-A..." साराच्या त्या मखमली आवाजाने हवेत एक वेगळाच थरार निर्माण केला.
​ग्लासचा हलकासा 'खण' असा आवाज झाला. दोघांनी वाईनचा एक-एक घोट घेतला. वाईनच्या त्या लालसर नशेपेक्षाही जास्त नशा त्या अंधारात पसरलेल्या एकमेकांच्या आभासाची होती...

​आकाशने टेबलखालून हळूच आपला पाय पुढे केला आणि त्याच्या शूजचा स्पर्श साराच्या पायाला झाला. साराने पाय मागे न घेता, हळूवारपणे आपला पाय त्याच्या पायावर सरकवला. टेबलखाली दोघांचा तो छुपका स्पर्श सुरू झाला होता.

​"गोव्याची ही रात्र आणि तुझा हा लाल ड्रेस... अंधारातही इतका भुरळ पाडतोय, तर प्रकाशात काय जादू करत असेल?" आकाशने मंद हसत विचारलं.

​"प्रकाशात जादू बघायची असेल तर थोडा संयम ठेवावा लागतो, मिस्टर-A..." साराने खोडकरपणे उत्तर दिलं. तिने टेबलवरून हात पुढे करत आकाशच्या हातावर आपली नाजूक बोटे ठेवली. तिची नखे त्याच्या मनगटावरून हळूवार घसरत त्याच्या व्हाईट सूटच्या स्लीव्हजकडे सरकली.

​आकाशने क्षणाचाही विलंब न लावता तिचा तो हात पकडला, उलटा केला आणि तिच्या तळहाताच्या मध्यभागी आपल्या ओठांनी एक उबदार, दीर्घ किस केली. साराच्या पाठीवर सरकन एक शहारा उमटला. तिने एक छोटासा उसासा टाकला.

​"इथे? या ओपन टेबलवर?" साराने आजूबाजूला पाहण्याचा प्रयत्न करत पुटपुटले.
​"अंधार आपला सर्वात मोठा पाठीराखा आहे, मिस-S. इथे फक्त तू आहेस, मी आहे आणि हा समुद्र आहे..." आकाशचा आवाज अधिकच खोल आणि भावनावश झाला होता.

​तो खुर्चीवरून उठला आणि चालत तिच्या खुर्चीच्या मागे येऊन उभा राहिला. साराचे श्वास अडकले. आकाशने तिचे मोकळे रेशमी केस एका बाजूला केले. तिची उघडी, मऊ मान आणि कॉलरबोन त्या अंधुक प्रकाशात चमकत होती.
आकाश तिच्या गळ्यावर झुकला. त्याच्या उष्ण श्वासाचा स्पर्श होताच साराने डोळे मिटून घेतले.
​नेमके त्याच वेळी, आकाशच्या ओठांचा स्पर्श तिच्या मानेच्या मागच्या भागावर, त्याच संवेदनशील ठिकाणी झाला... जिथे त्याने त्या मुंबईतील हॉटेलच्या रात्री हलकासा दंश दिला होता!

​"आहह..." साराच्या तोंडून तोच जुना, परिचित उसासा बाहेर पडला. तिने टेबलची कडा घट्ट पकडून ठेवली.



0
📱

ईरा App

आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने

आजच ईरा App इंस्टॉल करा →