व्हिडिओ कॉलच्या स्क्रीनवर वातावरण अधिकच गडद, धूसर आणि तीव्र भावनावश झालं होतं. दोघेही एकमेकांच्या चेहऱ्यापासून अनोळखी असले, तरी एकमेकांच्या श्वासाशी आणि भावनांशी पूर्णपणे जोडले गेले होते.
डिस्कशनच्या त्या नाजूक वळणावर, साराच्या मनातली भीती ओसरली होती आणि आकाशच्या आवाजातील हळुवारपणा तिच्या मनाला स्पर्श करत होता.
कॅमेऱ्याचा अँगल असा सेट केला होता की दोघेही केवळ गळ्यापासून खालील भाग पाहू शकत होते. डिम लाईटच्या प्रकाशात दोघांचे श्वास एकमेकांच्या स्पीकरमधून स्पष्ट ऐकू येत होते.
आकाश: (हळुवार आवाजात) “रिलॅक्स मिस:S... अजिबात घाई करू नकोस. डोळे मिट आणि फक्त माझ्या आवाजावर लक्ष दे.”
सारा: (थोड्या थरथरत्या आवाजात) “माझे हात थरथरतायत मिस्टर A... खूप वर्षांनी मी कोणालातरी एवढं जवळून फील करतेय.”
आकाशने कॅमेऱ्यासमोर स्वतःचे मजबूत हात पुढे केले, जणू तो स्क्रीनच्या पलीकडून तिला स्पर्श करतोय. तो अत्यंत सावकाश आणि डिस्क्रिप्टिव्ह पद्धतीने तिला गायडन्स देऊ लागला—
आकाश: “असं समज, मी तुझ्या अगदी जवळ आहे... माझे हात तुझ्या मानेवरून हळूहळू खाली तुझ्या खांद्यांकडे सरकतायत. तुझा तो सिल्कचे क्लॉथ हळूहळू जमीनीवर पडत चाललाय...”
डिस्कशनच्या त्या नाजूक वळणावर, साराच्या मनातली भीती ओसरली होती आणि आकाशच्या आवाजातील हळुवारपणा तिच्या मनाला स्पर्श करत होता.
कॅमेऱ्याचा अँगल असा सेट केला होता की दोघेही केवळ गळ्यापासून खालील भाग पाहू शकत होते. डिम लाईटच्या प्रकाशात दोघांचे श्वास एकमेकांच्या स्पीकरमधून स्पष्ट ऐकू येत होते.
आकाश: (हळुवार आवाजात) “रिलॅक्स मिस:S... अजिबात घाई करू नकोस. डोळे मिट आणि फक्त माझ्या आवाजावर लक्ष दे.”
सारा: (थोड्या थरथरत्या आवाजात) “माझे हात थरथरतायत मिस्टर A... खूप वर्षांनी मी कोणालातरी एवढं जवळून फील करतेय.”
आकाशने कॅमेऱ्यासमोर स्वतःचे मजबूत हात पुढे केले, जणू तो स्क्रीनच्या पलीकडून तिला स्पर्श करतोय. तो अत्यंत सावकाश आणि डिस्क्रिप्टिव्ह पद्धतीने तिला गायडन्स देऊ लागला—
आकाश: “असं समज, मी तुझ्या अगदी जवळ आहे... माझे हात तुझ्या मानेवरून हळूहळू खाली तुझ्या खांद्यांकडे सरकतायत. तुझा तो सिल्कचे क्लॉथ हळूहळू जमीनीवर पडत चाललाय...”
साराने डोळे मिटले. आकाशच्या त्या शब्दांमधील जादू आणि त्याच्या हुकमी, तरीही प्रेमळ आवाजाने तिच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले. तिने हळूच आपल्या स्वतःच्या हातांनी मानेवरून खाली स्पर्श केला.
स्क्रीनवर तिच्या कॉलरबोनवर उमटणारे ते उत्कट हावभाव पाहून आकाशचा श्वासही अधिक वेगाने चालू लागला.
मिस:S: “मिस्टर A... तुझा स्पर्श मला इथे जाणवतोय. It feels so warm…”
आकाश: “आता माझे हात तुझ्या कंबरेवर घट्ट रोवले गेलेत... मी तुला माझ्या छातीशी घट्ट धरलंय. तुला माझा वाढलेला श्वास जाणवतोय?”
आकाश: “आता माझे हात तुझ्या कंबरेवर घट्ट रोवले गेलेत... मी तुला माझ्या छातीशी घट्ट धरलंय. तुला माझा वाढलेला श्वास जाणवतोय?”
दोघेही एकमेकांना पाहू शकत नव्हते, पण फोनच्या स्क्रीनवरून एकमेकांच्या शरीराची हालचाल, वाढती उष्णता आणि श्वासांचा वेग अनुभवत होते.
साराच्या बेल्ट सुटला होता आणि इकडे आकाशच्या छातीवर घामाचे थेंब चमकत होते.
साराच्या बेल्ट सुटला होता आणि इकडे आकाशच्या छातीवर घामाचे थेंब चमकत होते.
कॅमेऱ्याच्या चौकटीत दिसणाऱ्या त्या दोन आकृत्या, एकमेकांच्या आवाजाच्या साथीने, स्वतःला त्या आभासमयी आणि भावनिक आनंदाच्या शिखराकडे (Online Intimacy) घेऊन जात होत्या.
आता तुझ्या या नाजूक बोटांना मी जस सांगतो त्या प्रमाणे खेळव, पहिले याला तुझ्या गालावर फिरव...then chin... lips....
काही मिनिटांच्या त्या अत्यंत तीव्र, हॉट आणि पॅशनेट क्षणांनंतर, दोघांच्याही तोंडून एक दीर्घ सुस्कारा बाहेर पडला.
वातावरण हळूहळू शांत झालं. दोन्ही बाजूंचे श्वास पुन्हा पूर्ववत झाले.
साराने आपले कपडे नीट केले आणि उशी छातीशी धरून बेडवर आडवी झाली. तिच्या चेहऱ्यावर तीन वर्षांनंतर पहिल्यांदाच एक वेगळंच समाधान आणि सुखाची छटा होती.
सारा: (हळूच) “थँक्यू मिस्टर A... आज मला समजलं की फक्त शरीर नाही, तर मनही कसं शांत होतं.”
आकाश: (मृदू हसत) “मीसुद्धा आज खूप दिवसांनी शांत अनुभवतोय मिस:S... आता मला रविवारची वाट पाहणं अजूनच कठीण वाटतंय.”
स्क्रीनवर फक्त चेहरा सोडून बाकीच शरीर दिसत होत... कॅमेऱ्याच्या त्या डिम लाईट अँगलमध्ये दोघेही एकमेकांच्या श्वासांचे ठोके ऐकत होते.
सुरुवातीला हा व्हिडिओ कॉल केवळ शारीरिक आकर्षण आणि इतके दिवस साचलेली वासना शमवण्यासाठी सुरू झाला होता. फोनच्या स्पीकरवरून येणारा तो मंद, श्वासोच्छवास आणि दोन्ही बाजूंचा प्रतिसाद यामुळे वातावरण पूर्णपणे romantic आणि रोमांचित झाले होते.
पण अचानक... त्या तीव्र शारीरिक आकर्षणाच्या ओघात साराच्या आवाजातला कामुकपणा मंदावला. तिचा श्वास काहीसा जड झाला आणि अचानक तिची भावनिक भूक बाहेर पडू लागली.
"तुला माहित आहे..." सारा एका अत्यंत हळुवार, कातर आवाजात म्हणाली, "शरीराची भूक भागवणं सोपं असतं रे... पण मनाचं काय? तीन वर्षं झाली, मी या जगात असूनही अगदी एकटी पडलेय."
आकाशच्या हाताची हालचाल मंदावली. तो कॅमेऱ्यात तिच्या मानेच्या खाली वेगाने हालणारे तिचे श्वास पाहत शांतपणे ऐकू लागला.
सारा पुढे बोलू लागली, तिचे शब्द आता तिच्या मनातल्या घुसमटीला वाट करून देत होते—
"माझ्या घरच्यांना फक्त माझ्या पैशांशी आणि कामाशी मतलब आहे. रोज रात्री मला वाटतं, कोणीतरी असावं ज्याने मला फक्त माझ्या शरीरासाठी नाही, तर माझ्या थकलेल्या मनासाठी जवळ घ्यावं. ज्याच्या खांद्यावर डोके ठेवून मी रडू शकेन... मला फक्त 'लस्ट' नकोय, मला थोडा 'लव्ह' आणि 'रिस्पेक्ट' हवाय."
आकाशच्या हृदयाची धडधड अचानक वाढली.
कॅमेऱ्याच्या पलीकडे असलेली ही अनोळखी स्त्री केवळ शरीरानेच नाही, तर मनानेही तितकीच दुखावलेली आणि एकाकी आहे, हे ऐकून त्याच्या आत काहीतरी तुटलं. त्याला स्वतःच्या आयुष्याची आठवण झाली. तोसुद्धा याच स्वार्थी जगाचा, घरच्यांच्या पायपुसण्यासारख्या वागणुकीचा बळी ठरला होता.
आकाशने अत्यंत मऊ आणि आदरयुक्त आवाजात फोन जवळ घेत विचारलं—
"तुला इतका त्रास कुणी दिलाय? तू एवढी एकटी कधीपासून झालीस?"
"जेव्हापासून माझं ते चुकीचं लग्न मोडलं..." साराने एक उसासा टाकला. "मी त्याला दोष देत होते, पण आता समजतेय की त्रास देणारे तर माझे स्वतःचे आई-वडील होते. मला वाटायचं तो स्वार्थी आहे, पण खरी स्वार्थी माझी फॅमिली होती."
हे ऐकताच आकाशच्या अंगावर काटा आला!
त्याच्या हातातला फोन थरथरला. साराच्या तोंडून आलेले हे शब्द, तिचा तो दुःखी आवाज आणि तिच्या भावना... आकाशला क्षणभरासाठी वाटलं की, ही पलीकडची मुलगी हुबेहूब सारासारखीच बोलतेय!
पण त्याने स्वतःच्या मनाची समजूत काढली— 'नाही, नाही... जगात अनेक लोकांची अशीच कहाणी असते. सारा तर मला सोडून खूप पुढे गेली असेल.'
आकाशने आपला टॉवेल नीट केला आणि अतिशय हळुवारपणे म्हणाला—
"तुझं दुःख मी समजू शकतो... कारण मीसुद्धा त्याच परिस्थितीतून जातोय. रविवारी जेव्हा आपण भेटू, तेव्हा मी तुला फक्त शारीरिक सुख देणार नाही... आई प्रॉमिस, मी तुला त्या रात्री जगातील सगळ्यात सुरक्षित आणि हवाहवासा वाटणारा आधार देईन. आपण दोघे एकमेकांचे घाव भरू."
आकाशच्या या भावनिक आणि प्रेमळ प्रतिसादामुळे साराच्या डोळ्यात अश्रू तरळले. शारीरिक आकांक्षांपेक्षा आता त्यांच्यात एक प्रचंड मजबूत भावनिक धागा (Emotional Connection) विणला गेला होता!
सारा पुढे बोलू लागली, तिचे शब्द आता तिच्या मनातल्या घुसमटीला वाट करून देत होते—
"माझ्या घरच्यांना फक्त माझ्या पैशांशी आणि कामाशी मतलब आहे. रोज रात्री मला वाटतं, कोणीतरी असावं ज्याने मला फक्त माझ्या शरीरासाठी नाही, तर माझ्या थकलेल्या मनासाठी जवळ घ्यावं. ज्याच्या खांद्यावर डोके ठेवून मी रडू शकेन... मला फक्त 'लस्ट' नकोय, मला थोडा 'लव्ह' आणि 'रिस्पेक्ट' हवाय."
आकाशच्या हृदयाची धडधड अचानक वाढली.
कॅमेऱ्याच्या पलीकडे असलेली ही अनोळखी स्त्री केवळ शरीरानेच नाही, तर मनानेही तितकीच दुखावलेली आणि एकाकी आहे, हे ऐकून त्याच्या आत काहीतरी तुटलं. त्याला स्वतःच्या आयुष्याची आठवण झाली. तोसुद्धा याच स्वार्थी जगाचा, घरच्यांच्या पायपुसण्यासारख्या वागणुकीचा बळी ठरला होता.
आकाशने अत्यंत मऊ आणि आदरयुक्त आवाजात फोन जवळ घेत विचारलं—
"तुला इतका त्रास कुणी दिलाय? तू एवढी एकटी कधीपासून झालीस?"
"जेव्हापासून माझं ते चुकीचं लग्न मोडलं..." साराने एक उसासा टाकला. "मी त्याला दोष देत होते, पण आता समजतेय की त्रास देणारे तर माझे स्वतःचे आई-वडील होते. मला वाटायचं तो स्वार्थी आहे, पण खरी स्वार्थी माझी फॅमिली होती."
हे ऐकताच आकाशच्या अंगावर काटा आला!
त्याच्या हातातला फोन थरथरला. साराच्या तोंडून आलेले हे शब्द, तिचा तो दुःखी आवाज आणि तिच्या भावना... आकाशला क्षणभरासाठी वाटलं की, ही पलीकडची मुलगी हुबेहूब सारासारखीच बोलतेय!
पण त्याने स्वतःच्या मनाची समजूत काढली— 'नाही, नाही... जगात अनेक लोकांची अशीच कहाणी असते. सारा तर मला सोडून खूप पुढे गेली असेल.'
आकाशने आपला टॉवेल नीट केला आणि अतिशय हळुवारपणे म्हणाला—
"तुझं दुःख मी समजू शकतो... कारण मीसुद्धा त्याच परिस्थितीतून जातोय. रविवारी जेव्हा आपण भेटू, तेव्हा मी तुला फक्त शारीरिक सुख देणार नाही... आई प्रॉमिस, मी तुला त्या रात्री जगातील सगळ्यात सुरक्षित आणि हवाहवासा वाटणारा आधार देईन. आपण दोघे एकमेकांचे घाव भरू."
आकाशच्या या भावनिक आणि प्रेमळ प्रतिसादामुळे साराच्या डोळ्यात अश्रू तरळले. शारीरिक आकांक्षांपेक्षा आता त्यांच्यात एक प्रचंड मजबूत भावनिक धागा (Emotional Connection) विणला गेला होता!
दोघांनीही कॅमेरा ऑफ केला. पण स्क्रीन बंद झाल्यावरही, त्या रात्री दोघांनाही लागलेली ती एक वेगळीच नशा... त्यांना रविवारी ‘द रॉयल पाम्स’ हॉटेलमध्ये घडणाऱ्या मोठ्या आश्चर्याकडे घेऊन जात होती!
📱
ईरा App
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने