पावसाची ती रात्र नेहमीपेक्षा जास्त गडद होती. सह्याद्रीच्या कुशीत वसलेल्या 'शिरगाव' या छोट्याशा गावात विजेचा पत्ता नव्हता. बाहेर मुसळधार पाऊस आणि विजांचा कडकडाट सुरू होता.
गावाच्या टोकाला असलेल्या जुन्या, पडक्या हवेलीसमोर पोलीस इन्स्पेक्टर समीरची गाडी अचानक थांबली. समीरची नुकतीच या भागात बदली झाली होती. हवेलीत एका प्रसिद्ध व्यावसायिकाचा, विक्रम सरदेसाईंचा खून झाल्याचा फोन पोलीस ठाण्यात आला होता.
समीर हवेलीचा भलामोठा लाकडी दरवाजा ढकलून आत गेला. दरवाजाचा 'कर्रर्र' असा भयानक आवाज झाला. हातातील बॅटरीचा प्रकाश टाकून समीर हॉलमध्ये पोहचला. समोरच एका मोठ्या लाकडी खुर्चीवर विक्रम सरदेसाईंचा मृतदेह पडला होता. गळ्यावर एका धारदार शस्त्राने वार केला गेला होता, पण विचित्र गोष्ट म्हणजे सरदेसाईंच्या हातात एक जुने, पितळी कुलूप घट्ट पकडलेले होते... आणि त्याची किल्ली गायब होती.
समीरने आजूबाजूची पाहणी सुरू केली. हवेलीत त्या वेळी फक्त तीनच लोक उपस्थित होते:
१. राघव - विक्रम यांचा धाकटा भाऊ, ज्याचे पैशांवरून त्यांच्याशी भांडण सुरू होते.
२. सुजाता - हवेलीतील जुनी काळजीवाहू (केअरटेकर), जिचा चेहरा कमालीचा शांत आणि रहस्यमय दिसत होता.
३. डॉ. प्रकाश - विक्रम यांचे कौटुंबिक मित्र, जे त्या रात्री सरदेसाईंना औषध देण्यासाठी आले होते.
समीरने तिघांचीही चौकशी सुरू केली.
"मी रात्री ९ वाजता त्यांना औषध दिले आणि माझ्या खोलीत निघून गेलो. तेव्हा ते अगदी ठीक होते," डॉ. प्रकाश थोडे घाबरत म्हणाले.
"मी मालकांसाठी रात्रीचा चहा बनवत होते. चहा घेऊन हॉलमध्ये आले तेव्हा मालक रक्ताच्या थारोळ्यात पडले होते," सुजाताने शांत आवाजात सांगितले.
"मी तर सरळ सांगतो, माझा आणि दादांचा वाद होता. पण मी त्यांचा खून नाही केला! मी संध्याकाळपासून माझ्या खोलीत दारू पिऊन पडलो होतो," राघव ओरडला.
समीरचा संशय राघववर जास्त होता, कारण विक्रम यांच्या मृत्यूनंतर संपूर्ण संपत्ती राघवलाच मिळणार होती. पण समीरच्या मनात एक शंका घर करून बसली होती—ते हातातले कुलूप काय दर्शवत होते?
समीर पुन्हा मृतदेहाजवळ गेला. त्याने ध्यानपूर्वक पाहिले, सरदेसाईंच्या हातातील कुलूपावर एक लहानसा अंक कोरलेला होता: '३'.
समीरने हवेलीची तपासणी तीव्र केली. हवेलीतील तिसऱ्या क्रमांकाची खोली ही सुजाताची होती. समीर
📱
ईरा App
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने