अश्रूंचे ओझे भाग १

आज निवृत्तीनंतर विनायकराव खूप शांत झाले होते. समीरला जाणवत होतं की, बाबांच्या या शांततेत एक प्रकारची घुसमट आहे. ते तासनतास बाल्कनीत बसून शून्यात पाहत राहायचे. कधी कधी रात्री विनायकरावांच्या खोलीतून विचित्र आवाज यायचे, जणू कुणीतरी श्वास घेण्यासाठी धडपडतंय. समीर धावत जायचा, तेव्हा बाबा घामेजलेले असायचे.