अंत: अस्ति प्रारंभ: | भाग ४०

गाडी चालवत असताना मन स्थिर राहावे यासाठी त्याने रेडियोवर गाणी लावली. गाणी ऐकत तो ड्रायव्हिंग करत होता .जानकी मावशी शांतपणे बसली होती पण तिलाही खूप राग आला होता. ती वारंवार राहुलला एकच प्रश्न विचारत होती,
" माझे मालक कुठे आहेत? माझे मालक कुठे आहेत? ते ठीक आहेत ना?" या प्रश्नाचे उत्तर राहुललाही माहीत नव्हते. तर तो काय उत्तर देणार? त्याने मावशीला सांगितले,
"तुम्ही शांत बसा. सगळे काही व्यवस्थित होईल. काळजी करू नका. सखाराम व्यवस्थित असेल. फक्त तो आता आपल्यापासून दूर आहे ." हे ऐकून जानकी थोडा वेळ गप्प बसली. त्यानंतर ती म्हणाली,
" मालक मला खूप भूक लागली आहे." हे ऐकल्यावर राहुल रागावला. "वेळ काय आहे आणि तुम्हाला भुकेचे सुचतेय? इथे जीव वाचवणे जास्त गरजेचे आहे. शांत बसा. काहीही मिळणार नाही. इथून जेवढ्या लवकर दूर जाऊ तेवढे आपल्या हिताचे आहे. का बसायचे आहे तुरुंगात खडी फोडत?" हे ऐकल्यावर जानकी गप्प बसली . तिला खूप राग आला होता. हे सगळे निकिता मुळे घडले म्हणून तिने तिच्या नावाने कडाकडा बोटे मोडली. "तुझं वाटोळं होऊ दे!" अशी ती म्हणाली. ते ऐकून राहुलने तिच्याकडे वळून बघितले.
यावर जानकी म्हणाली,
" त्या बयाला शाप देतेय." राहुल म्हणाला,
" तुझ्या शापाने तिला काय होणार आहे? तिने आपल्या सगळ्यांना पाणी पाजलेय." हे ऐकून मावशी गप्प बसली .