अंत: अस्ति प्रारंभ:|
भाग ४७
भाग ४७
©® सौ.हेमा पाटील.
मागील भागात आपण पाहिले, निकीताने सखारामला ओळख परेडमध्ये ओळखलेय.तन्मय सकाळपासून अजून आलेला नाही.आता पुढे..
दुपारी दोघांनी विश्रांती घेतली. संध्याकाळी चार वाजता त्यांनी रुममध्ये चहा मागवला.चहा पिल्यावर खाली फिरुन येऊयात म्हणून दोघे खाली उतरले. चालत चालत दोघे नदीकडे आले.निकीताने मनिषला ती जागा दाखवली जेथे ती माॅर्निंग वाॅकला आली होती.साहजिकच राहुलचा विषय निघाला.निकीता बोलता बोलता मनिषला म्हणाली,
" तुला एक विचारू?"
"बोल ना!"
"मी चार दिवस राहुलच्या सोबत त्याच्या घरात होते. खरं सांग, तुझ्या मनात काही शंका आली का?"
" तुला एक विचारू?"
"बोल ना!"
"मी चार दिवस राहुलच्या सोबत त्याच्या घरात होते. खरं सांग, तुझ्या मनात काही शंका आली का?"
"तुला खरं सांगू, मला हाच प्रश्न तन्मयने विचारला होता, की न जाणो जर निकीतावर अतिप्रसंग झाला असेल तर तू तिचा स्वीकार करशील का?"
"मग तू त्याला काय उत्तर दिलेस?"
"मग तू त्याला काय उत्तर दिलेस?"
"मी त्याला जे उत्तर दिले तेच तुझ्या ही प्रश्नाचे उत्तर आहे. मी त्याला सांगितले की, असे काही घडले तर त्यात निकीताची काय चूक असणार आहे? जे काही घडेल ते तिच्या इच्छेविरुद्धच असणार आहे ना?जर अपघात झाला तर आपण अशा व्यक्तीला आपल्या आयुष्यातून वजा करतो का? उलट तो बरा व्हावा यासाठी प्रयत्न करतो. तसेच मलाही निकीताच्या बाबतीत वाटेल."
हे ऐकून निकीता मनिषला बिलगली.
हे ऐकून निकीता मनिषला बिलगली.
तिथून परतताना निकीताने मनिषाला मक्याचे भाजलेले कणीस घ्यायला लावले.मजेत कणीस खात खात दोघेजण हाॅटेलवर परतले.
अजूनही तन्मयचा पत्ता नव्हता.
" उद्या तो मुंबईला जाणार आहे.त्याची महत्वाची मिटींग आहे.अन् अजूनही परत आला नाहीय.आता तो कंटाळून आला की त्याला त्रास द्यायला नको." असा विचार मनिषच्या डोक्यात आला.
" उद्या तो मुंबईला जाणार आहे.त्याची महत्वाची मिटींग आहे.अन् अजूनही परत आला नाहीय.आता तो कंटाळून आला की त्याला त्रास द्यायला नको." असा विचार मनिषच्या डोक्यात आला.
दोघेजण रुमवर जाऊन हातपाय धुवून टिव्ही समोर बसले.मनिषला आईचा फोन आला म्हणून तो आईशी बोलत होता.निकीता मेसेजेस चेक करत होती. तिन्हीसांज झाली होती. तेवढ्यात दार वाजले.
निकीताने दार उघडले तर दारात तन्मय उभा होता.ती दारातून बाजूला झाली.तन्मय आत आला.तन्मयला आलेला पाहून मनिषने आपला फोन आटोपता घेतला. तन्मयला तो म्हणाला,
"चहा मागवू का तुझ्यासाठी?" यावर,
"चालेल.मागव." असे तन्मय म्हणाला.
मनिषने रिसेप्शनला फोन करुन वर रुममध्ये चहा पाठवून द्यायला सांगितले.
पाच मिनिटांनी चहा आला.चहा पिता पिता मनिषकडे पहात तन्मय म्हणाला,
"मी आज कुठे गेलो होतो माहीत आहे का?"
यावर मनिष म्हणाला,
"नाही.पण सकाळपासूनच तू गायब होतास. फोन केला तर तो पण उचलला नाहीस."
निकीताकडे वळून पहात तन्मय म्हणाला,
"राहुल आज आमच्या तावडीत सापडला आहे."
हे ऐकून निकीताला फार आनंद झाला.ती उठून तन्मयचा हात पकडून विचारु लागली,
"खरंच पकडलाय त्याला?"
"हो.खोटं कशाला बोलू मी?"
मनिषलाही आनंद झाला.
आता तन्मय काय सांगतोय याकडे त्यांचे लक्ष लागले होते.तन्मयने सांगितले,
"तो कुठे सापडला माहीत आहे का? चंबा येथे लपण्यासाठी गेला होता. पण आता तो पाताळात लपण्यासाठी गेला असता तरी त्याला तेथून शोधून आणले असते. शिवरायांचा मावळा आहे मी.
काल सकाळी तो चेकपोस्ट वरुन जाताना सस्पेक्ट झाला.त्याच्या स्वतःच्या गाडीचा नंबर आम्हांला मिळाला होता.ती गाडी काल इथेच सापडली. आधी त्याच्या गाडीचा नंबर देऊन या नंबरची गाडी सिग्नलपाशी आली की ताबडतोब कळवायचे अशा सुचना दिल्या होत्या. गाडी इथेच सापडल्याने तो इथेच लपून बसला असण्याची शक्यता नाकारता येत नव्हती.दुसरी शक्यता भाड्याने गाडी घेऊन इथून पळ काढणे ही होती.दोन्ही शक्यता लक्षात घेऊन आमचा तपास सुरू होता.
"चहा मागवू का तुझ्यासाठी?" यावर,
"चालेल.मागव." असे तन्मय म्हणाला.
मनिषने रिसेप्शनला फोन करुन वर रुममध्ये चहा पाठवून द्यायला सांगितले.
पाच मिनिटांनी चहा आला.चहा पिता पिता मनिषकडे पहात तन्मय म्हणाला,
"मी आज कुठे गेलो होतो माहीत आहे का?"
यावर मनिष म्हणाला,
"नाही.पण सकाळपासूनच तू गायब होतास. फोन केला तर तो पण उचलला नाहीस."
निकीताकडे वळून पहात तन्मय म्हणाला,
"राहुल आज आमच्या तावडीत सापडला आहे."
हे ऐकून निकीताला फार आनंद झाला.ती उठून तन्मयचा हात पकडून विचारु लागली,
"खरंच पकडलाय त्याला?"
"हो.खोटं कशाला बोलू मी?"
मनिषलाही आनंद झाला.
आता तन्मय काय सांगतोय याकडे त्यांचे लक्ष लागले होते.तन्मयने सांगितले,
"तो कुठे सापडला माहीत आहे का? चंबा येथे लपण्यासाठी गेला होता. पण आता तो पाताळात लपण्यासाठी गेला असता तरी त्याला तेथून शोधून आणले असते. शिवरायांचा मावळा आहे मी.
काल सकाळी तो चेकपोस्ट वरुन जाताना सस्पेक्ट झाला.त्याच्या स्वतःच्या गाडीचा नंबर आम्हांला मिळाला होता.ती गाडी काल इथेच सापडली. आधी त्याच्या गाडीचा नंबर देऊन या नंबरची गाडी सिग्नलपाशी आली की ताबडतोब कळवायचे अशा सुचना दिल्या होत्या. गाडी इथेच सापडल्याने तो इथेच लपून बसला असण्याची शक्यता नाकारता येत नव्हती.दुसरी शक्यता भाड्याने गाडी घेऊन इथून पळ काढणे ही होती.दोन्ही शक्यता लक्षात घेऊन आमचा तपास सुरू होता.
मसुरीमधील प्रत्येक लहानमोठ्या हाॅटेलमध्ये राहुलचा फोटो पाठवला होता.पण कुणीच तो आमच्याकडे आहे असा रिप्लाय दिला नाही.
मग घरगुती कुटुंबात तो राहिला आहे का याचा खबऱ्यांमार्फत तपास करण्यात आला.पण तिथेही त्याचा मागमूस लागला नाही.मसुरीतील ट्रॅव्हल कंपन्यांकडे त्याचा फोटो पाठवला होता.परंतु तिकडूनही नकारघंटा वाजवली गेली.
त्याने ऑनलाईन बुकींग केले असण्याची शक्यता लक्षात आल्याने परवा दुपारनंतर बाहेर घेऊन जाण्यासाठी कुणी कारचे बुकींग केले आहे का असा तपास करण्यात आला.बाराजणांची नावे समोर आली. त्यात राहुल कदम असे नाव नव्हते. नाव बदलून व्यवहार केला असण्याची दाट शक्यता होती.त्यामुळे त्या बारा जणांच्या मागे पोलिस यंत्रणा लागली होती. सोबतच मसुरी मध्ये खबऱ्यांच्या मार्फत तपास सुरुच होता. जानकी मावशीला तो सोबत घेऊन गेल्याने आता तपास तशा दृष्टीने सुरु होता."
मग घरगुती कुटुंबात तो राहिला आहे का याचा खबऱ्यांमार्फत तपास करण्यात आला.पण तिथेही त्याचा मागमूस लागला नाही.मसुरीतील ट्रॅव्हल कंपन्यांकडे त्याचा फोटो पाठवला होता.परंतु तिकडूनही नकारघंटा वाजवली गेली.
त्याने ऑनलाईन बुकींग केले असण्याची शक्यता लक्षात आल्याने परवा दुपारनंतर बाहेर घेऊन जाण्यासाठी कुणी कारचे बुकींग केले आहे का असा तपास करण्यात आला.बाराजणांची नावे समोर आली. त्यात राहुल कदम असे नाव नव्हते. नाव बदलून व्यवहार केला असण्याची दाट शक्यता होती.त्यामुळे त्या बारा जणांच्या मागे पोलिस यंत्रणा लागली होती. सोबतच मसुरी मध्ये खबऱ्यांच्या मार्फत तपास सुरुच होता. जानकी मावशीला तो सोबत घेऊन गेल्याने आता तपास तशा दृष्टीने सुरु होता."
हे ऐकणे फारच इंटरेस्टिंग वाटत होते.एखादी साहसी कथा वाचत असल्याचे फिलिंग येत होते.निकीताने तन्मयला सांगितले ,
"जरा थांब.बोलू नकोस.मी आलेच."
"जरा थांब.बोलू नकोस.मी आलेच."
ती आत गेली.सफरचंद कट करुन एका डिशमधून सफरचंद व फरसाण ती घेऊन आली.तन्मयने काही खाल्लेय की नाही माहीत नाही.तो काहीतरी खाईल म्हणून ती मधूनच उठून आत गेली होती.तेवढ्या वेळात तन्मयचे बोलणे पुढे जाऊ नये असे तिला वाटत होते.कारण तिला ते ऐकण्याची उत्कंठा लागली होती.
तिने त्या दोन्ही डिश तन्मयसमोर सरकारच्या व ती म्हणाली,
"हे घे.खात खात बोल."
फरसाण ची डिश स्वतःकडे ओढत तो म्हणाला,
"नवऱ्याने माझी आवडनिवड सांगितलेली दिसतेय.मला फरसाण दिसले की मी स्वतःवर कंट्रोल ठेवू शकत नाही." असे म्हणत त्याने फरसाणचा बोकणा भरला.
तिने त्या दोन्ही डिश तन्मयसमोर सरकारच्या व ती म्हणाली,
"हे घे.खात खात बोल."
फरसाण ची डिश स्वतःकडे ओढत तो म्हणाला,
"नवऱ्याने माझी आवडनिवड सांगितलेली दिसतेय.मला फरसाण दिसले की मी स्वतःवर कंट्रोल ठेवू शकत नाही." असे म्हणत त्याने फरसाणचा बोकणा भरला.
आता निकीता सरसावून बसली होती.
एका खबऱ्याने बातमी आणली की एअरपोर्ट वर अशा वर्णनाचे दोघेजण गेले आहेत. तेथील पोलिसांना सुचना केल्या.त्यांनी त्या दोघांना बाजूला घेऊन त्यांचे पासपोर्ट, कागदपत्रे बारकाईने चाळले होते.ती दोघे मायलेकरे होती. त्यांचे फोटो त्यांनी मला मोबाईल वर पाठवले होते.
एका खबऱ्याने बातमी आणली की एअरपोर्ट वर अशा वर्णनाचे दोघेजण गेले आहेत. तेथील पोलिसांना सुचना केल्या.त्यांनी त्या दोघांना बाजूला घेऊन त्यांचे पासपोर्ट, कागदपत्रे बारकाईने चाळले होते.ती दोघे मायलेकरे होती. त्यांचे फोटो त्यांनी मला मोबाईल वर पाठवले होते.
राहुलचा फोटो तर आधीच सापडला होता.तो फोटो सगळ्या पोलिस स्टेशनमध्ये पाठवण्यात आला होता.आणि तू परवा पोलिस स्टेशनमध्ये जानकी मावशीचे वर्णन केले होते त्यावरुन तिथे तुझ्यासमोर जो फोटो तयार केला गेला होता तो पाहून तू जानकी मावशी अशीच दिसते असे सांगितले होते.त्यामुळे तो फोटो पाहून ही बाई वेगळीच आहे हे लक्षात आले.मग त्या दोघांना जाऊ दिले."
हे ऐकल्यावर निकीता म्हणाली,
" खरंच वर्णनावरुन हुबेहूब व्यक्तीचा चेहरा चितारणे सोपे नाही.तुमच्याकडे मस्त कलाकार मंडळी पण आहेत.मी खरंच इंप्रेस झाले होते तो वर्णनावरुन बनवलेला फोटो पाहून."
यावर तन्मय म्हणाला,
"हो.एवढेच काय वेळप्रसंगी वेगळी वेशभूषा करुन मेकअपने स्वतःचा चेहरा आमूलाग्र बदलून तपास करणारेही खूप जण आमच्या डिपार्टमेंटमध्ये आहेत."
"बरं,पुढे काय झाले मग?"मनिषने विचारले.तोही यात रमून गेला होता.एवढाही डिस्टर्ब त्याला सहन होत नव्हता.
हे ऐकल्यावर निकीता म्हणाली,
" खरंच वर्णनावरुन हुबेहूब व्यक्तीचा चेहरा चितारणे सोपे नाही.तुमच्याकडे मस्त कलाकार मंडळी पण आहेत.मी खरंच इंप्रेस झाले होते तो वर्णनावरुन बनवलेला फोटो पाहून."
यावर तन्मय म्हणाला,
"हो.एवढेच काय वेळप्रसंगी वेगळी वेशभूषा करुन मेकअपने स्वतःचा चेहरा आमूलाग्र बदलून तपास करणारेही खूप जण आमच्या डिपार्टमेंटमध्ये आहेत."
"बरं,पुढे काय झाले मग?"मनिषने विचारले.तोही यात रमून गेला होता.एवढाही डिस्टर्ब त्याला सहन होत नव्हता.
"रात्री उशिरा एका खबऱ्याने बातमी आणली की राहुल जी गाडी घेऊन जात होता त्या गाडीवर एक टुव्हिलर आदळली आहे.गाडीचे पुढचे बाॅनेट चेपले आहे.पुढची नेमप्लेट निखळली आहे.गाडीत राहुल आणि जानकी मावशीच आहे.
आता त्यांच्यापर्यंत पोहोचणे सोपे झाले होते."
क्रमशः ©® सौ.हेमा पाटील.
कसा वाटला आजचा भाग? कमेंट करुन नक्की कळवा.
आता त्यांच्यापर्यंत पोहोचणे सोपे झाले होते."
क्रमशः ©® सौ.हेमा पाटील.
कसा वाटला आजचा भाग? कमेंट करुन नक्की कळवा.