अंत: अस्ति प्रारंभ: | भाग ४१

मनिष म्हणाला,
"मी तिला आधीच सांगितले होते.आता तूही सांगितलेस बरे झाले.मगाशी आम्ही पोलिस स्टेशनमध्ये गेलो तेव्हा तू त्याच्या घराकडे गेला होतास ना?तिथे काय झाले?"
"हो.गेलो होतो.पण तो सापडला नाही.मी जाण्याआधीच तो तिथून पसार झाला होता.  हे मला माहीतच होते. पण पळून पळून किती पळतोय बघूया."
"आणि जानकी मावशी? ती सापडली का? मी बांधून ठेवले होते तिला." असे निकीता म्हणाली.
" नाही.घरात कुणीच नव्हते. दोन पोलिसांना तिथे घराची झडती घेऊन काही संशयास्पद सापडले तर कळवायला सांगितले आहे.पण फारसे काही सापडेल असे वाटत नाही."
"कपाटातच काही सापडले तरच !" असे निकीता म्हणाली.
"सकाळी उठल्यावर ब्रेकफास्ट झाला की मला सगळे सुसंगतपणे सांग. ही जानकी मावशी कोण आहे? सखाराम बद्दल तुला काही माहिती असेल तर तीही सांग. राहुलबाबत काही अधिक आठवले तर तेही सांग. म्हणजे पोलिस स्टेशनमध्ये सांगायचे राहून गेले आणि नंतर काही आठवले असे काही असेल तरी सांग. मग पुढे काय करायचे ते ठरवू.आता जा झोपायला.नाहीतर तुझा नवरा आता मला जोड्याने मारेल." असे तन्मय म्हणाला.
"काहीही काय बोलतोस तन्मय? उलट गेले चार दिवस तुझे सगळे कामधाम सोडून तू आमच्यासाठी इथे मसुरीत मुक्काम ठोकून राहिला आहेस. तू नसतास तर माझे काय झाले असते असा विचार ही करवत नाही." असे मनिष म्हणाला.