अंत: अस्ति प्रारंभ: | भाग ३५

  आता आपण घराकडे चक्कर मारूयात असे त्याला वाटले. तिकडे काय परिस्थिती आहे हे डोळ्याखालून घातले म्हणजे पुढे काय केले पाहिजे हे ठरवता येईल असे त्याला वाटले. त्याने आपली गाडी घराकडे वळवली. रस्त्याने जात असतानाही त्यांचे मागे पुढे सगळीकडे बारीक लक्ष होते.आपला कुणी पाठलाग करत आहे का हे तो तपासून पहात होता.
  सखारामने जर तोंड उघडले नाही तर कदाचित सखारामला पोलीस सोडून देतील. तू काहीच केले नाही यावर आमचा विश्वास बसला आहे असे म्हणतील. पण त्यानंतर तो कुठे जातोय याचा पाठलाग करत ते घरापर्यंत पोहोचतील असे त्याला वाटले होते. पोलिसांची ही ट्रीक त्याला माहीत होती, पण सखारामला माहीत नव्हती. त्यामुळे तो सुटका झाली की सरळ घराकडेच येणार हे ठरलेलेच आहे असा त्याने विचार केला.
त्यामुळे घराजवळ गेल्यावर त्याने दूर अंतरावरच गाडी उभी केली होती. आणि तो तिथूनच घराकडे पहात होता.  आपल्या घराजवळ त्याला कुठलीही हालचाल दिसली नाही .अगर कुणी संशयास्पद रीतीने फिरत असताना त्याला दिसले नाही. त्यामुळे अजून तरी आपण सुरक्षित आहोत असे त्याला वाटले. परंतु त्याचा सगळा अचूक बायोडाटा तन्मयकडे पोहोचलेला आहे यापासून तो अनभिज्ञ होता. त्याने गाडीत असणारी घराची चावी घेतली आणि तो घराकडे चालू लागला.