माझी आई काय भाजी करते..

लग्न लागले.. प्रिया नवीन घरात आली. दोघेही हनिमूनला जाऊन आले. आणि महिन्याभरात नवीन संसाराला सुरूवात झाली. प्रियाला संसारात मिळालेला पहिला धडा म्हणजे स्वयंपाक. लग्नाच्या आधी तशी ती सासरी जेवली होती. पण लग्नाच्या उत्साहात ते तेव्हा तिला समजलं नव्हतं. साधीच गोष्ट.. ती पण भाजीची. आता भाजी ही भाजी असली तरी ती बनवण्याच्या पद्धतीत फरक पडू शकतो. उदाहरणच द्यायचे झाले तर तिच्या माहेरी भेंडीची उभी, लाल तिखट, धणेजिरे पावडर टाकून भाजी केली जाई. पण सासरी.. भेंडी गोल चिरून त्यात कोकम, साखर टाकून. आता लग्न झालं आहे म्हटल्यावर काही दिवस तरी तिला ॲडजस्ट करणं भाग होतंच. त्यात सलीलला त्याच्या आईच्या हातच्या भाजीची एवढी सवय झाली होती की त्याला त्याच चवीची, त्याच पद्धतीची भाजी हवी असायची. या गोष्टीचा शोभाताईंना, म्हणजे तिच्या सासूबाईंना फार अभिमान वाटायचा. त्यामुळे बाकीच्या स्वयंपाकात प्रियाला पडायची परवानगी असली तरी भाजी मात्र त्याच करायच्या. आणि ते झालं की रात्री सलील न चुकता ऐकवायचा, 'भाजी करावी तर ती आईनेच..' शेवटी प्रियाने ठरवले की आपणही घरात भाजी करायचीच. पण त्यासाठी आधी शोभाताईंच्या परवानगीची गरज होती. कारण त्या फक्त म्हणायच्या मी शिकवते, पण शिकवायच्या मात्र नाहीत. शेवटी तिने त्याच्या कलाने घ्यायचे ठरवले.