सेकंड इनिंग ..

“इतके वर्षात कधी आला नाहीत इकडे, आता गरज लागल्यावर बरोबर आलात, सुनेच्या बोलण्या, वागण्यातून ही गोष्ट जाणवत होती. तिची चूक नव्हतीच खरंच त्यांना गरज होती तेव्हा आम्ही पाठ फिरवली होती. ह्याच्या कर्मठ स्वभावामुळे मला मनात असूनही मला मुलांकडे रहाता आलं नव्हतं. थोडे दिवस केतनकडे तर थोडे दिवस अमोलकडे काढल्यानंतर मी हिय्या करून सारंगपूरला रहायला आले. सुरवातीला धाकटी बहीण सोबत होती म्हणून काही वाटले नाही पण नंतर मात्र एकटीला घर खायला उठू लागले. रात्री अपरात्री मला काही झाले तर कोणाला कळणारही नाही या भीतीने ग्रासून गेले.”